آشفته دلان را حوس خواب نباشد

شوری که به دریاست به مرداب نباشد

هرگز مژه برهم ننهد عاشق صادق

آن را که به دل عشق بود خواب نباشد

در پیش فدت کیست که از پا ننشیند

یا زلف تو را بیند و بیتاب نباشد

چشمان تو در آیینه اشک چه زیباست

نرگس شود افسرده چو در آب نباشد

گفتم:شب مهتاب بیا نازکنان گفت:

آنجا که منم حاجت مهتاب نباشد                                                   "مهدی سهیلی"