تۆ ئاسمانی عه شقی بێ کۆ تایی له خۆشه ویستي و ئه وین

ئه ی سوره گوڵی جوانی به هاری ژیانم
ئه ی سوره گوڵی بێ باخی جوانم

ئه ی تاقانه سه رگوڵی به هاری ون بووم

  من پێویستم به تۆیه و ده رفه تم بده
تا پێت بڵێم ژيانه که م بێ تۆ چه نده مات و غه مگینه
من ده ربه ست نیم به دوایی نیگایی تۆدا
هه موو شه قامه کانی شار
هه موو کۆڵانه کان
هه موو ماڵه کان و

هه موو گۆ شه و که نار ده پشکنم

ئه رێ گیانه باش بزانه دڵی ته نيام به دڵی تۆ نه بێ پینه ناکرێ
گه ر تۆ نه بی دڵنیا به دڵم ئه مرێ
ده وه ره وه با ئه م جاره ش هه ر وه ک جاران باوه شمان لێک گرێ بده ین
تا پر به هێزی ده سته کانم بت گوشم ، تا پر به تینویه تی لێوه کانم بت مژم
تا پر به سی یه کانم هه ناسه ت له گه ڵ تێکه ڵ بکه م ، تا ئا مێزمان تێک بئا ڵقێ و ببێ به یه ک
تا بزانی که من چه ند بیرت ده که م و چه نده م تۆ خۆش ده وێ
به راده یی راده یه کی بێ سنوور ی خۆ شه ویستی
خۆشه ویستم  تۆ ئاسمانی عه شقی بێ کۆ تایی له خۆشه ویستي و ئه وین

هه ناسه كه م

هه‌موو کاتێک بیرم کردوی

له‌چاوانما هه‌ڵمگرتوی

هه‌موو کاتێک له‌ بیرم دای

له‌ خه‌یاڵی ته‌نیایم دای

وه‌ک په‌پوله‌ له‌ باخم دای

وه‌ک هه‌ناسه‌ له‌ سینه‌م دای

نگران

نگرانتم خيلي

نميدونم چي شده

همين منو بيشتر نگران كرده ..............

خورشید آرزوی من گرم تر بتاب

گذار سر به سینه من تا که بشنوی
آھنگ اشتیاق دلی دردمند را
شاید که پیش ازین نپسندی به کار عشق
آزار این رمیده سر در کمند را
بگذار سر به سینه من تا بگویمت
اندوه چیست عشق کدامست غم کجاست
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمری است در ھوای تو از آشیان جداست
دلتنگم آن چنان که اگر ببینمت به کام
خواھم که جاودانه بنالم به دامنت
شاید که جاودانه بمانی کنار من
ای نازنین که ھیچ وفا نیست با منت
تو آسمان آبی آرام و روشنی
من چون کبوتری که پرم در ھوای تو
یک شب ستاره ھای ترا دانه چین کنم
با اشک شرم خویش بریزم به پای تو
بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح
بگذار تا بنوشمت ای چشمه شراب
بیمار خنده ھای توام بیشتر بخند

خورشید آرزوی منی گرم تر بتاب

اي آرزوي من

ھمرنگ گونه ھای تو مھتابم آرزوست
چون باده لب تو می نابم آرزوست
ای پرده پرده چشم توام باغ ھای سبز
در زیر سایه مژه ات خوابم آرزوست
دور از نگاه گرم تو بی تاب گشته ام
بر من نگاه کن که تب و تابم آرزوست
تا گردن سپید تو گرداب رازھاست
سر گشتگی به سینه گردابم آرزوست
تا وارھم ز وحشت شبھای انتظار

چون خنده تو مھر جھانتابم آرزوست

چه غم دارم از تلخی روزگار

تو را دارم ای گل جھان با من است
تو تا با منی جان جان با من است
چو می تابد از دور پیشانی ات
کران تا کران آسمان با من است
چو خندان به سوی من آیی به مھر
بھاری پر از ارغوان با من است
کنار تو ھر لحظه گویم به خویش
که خوشبختی بی کران با من است
روانم بیاساید از ھر غمی
چو بینم که مھرت روان با من است
چه غم دارم از تلخی روزگار
شکرخنده آن دھان با من است

ای که تویی همه کسم . بی تو میگیره نفسم

وقتی میای صدای پات از همه جاده ها میاد
انگار نه از یه شهر دور . که از همه دنیا میاد
تا وقتی که در وا میشه . لحظه دیدن میرسه
هر چی که جاده است رو زمین . به سینه من میرسه
آه...
ای که تویی همه کسم . بی تو میگیره نفسم
اگه تورو داشته باشم . به هر چی میخوام میرسم
به هر چی میخوام میرسم...
وقتی تو نیستی . قلبمو واسه کی تکرار بکنم؟
گلهای خواب آلوده رو . واسه کی بیدار بکنم؟
دست کبوترای عشق . واسه کی دونه بپاشه؟

مگه تن من میتونه بدون تو زنده باشه؟
ای که تویی همه کسم . بی تو میگیره نفسم
اگه تورو داشته باشم . به هر چی میخوام میرسم
به هر چی میخوام میرسم...
عزیزترین سوغاتیه . غبار پیراهن تو
عمر دوباره منه . دیدن و بوییدن تو
نه من تو رو واسه خودم نه از سر هوس میخوام
عمر دوباره منی . تو رو واسه نفس میخوام
ای که تویی همه کسم . بی تو میگیره نفسم
اگه تورو داشته باشم . به هر چی میخوام میرسم

به هر چی میخوام میرسم...

دله... نمیفهمه...

این اسمش دله!

اگه قرار بود بفهمه که فاصله یعنی چی

اگه قرار بود بفهمه که نمیشه...

میشد مغز!

دله... نمیفهمه...

كاش

کاش آن آینه ای بودم من

که به هر صبح تو را می دیدم

می کشیدم همه اندام تو را در آغوش

سرو اندام تو با آن همه پیچ، آن همه تاب

آنگه از باغ تنت می چیدم

گل صد بوسه ی ناب

دوستت دارم

منم دوستت دارم تا پای جان نفسم عشقم امیدم زندگیم

شعار و شعر  و خیال نیست عشقه عشقی واقعی 

.

ادامه نوشته

من و تو و باران .....

من زیر باران ایستاده‌ام


و انتظار تو را می‌کشم.


چتری روی سرم نیست


می‌خواهم قدم‌هایت را، با تعداد قطره‌های باران شماره کنم


تو قبل از پایان باران می‌رسی


یا باران قبل از آمدن تو به پایان می‌رسد؟


مرا که ملالی نیست


حتی اگر صدسال هم زیر باران بدون چتر بمانم


نه از بوی یاس باران‌خورده خسته می‌شوم


نه از خاکی که باران غبار را از آن ربوده است.

.

پست رمز دار

ادامه نوشته

فاصله ها

فاصله ها را اگر با عشق اندازه بگیری

هیچ کس دور نیست

این بار در خواب می آیم

آنقدر راه می روم راه می روم

راه می روم

تا به آخرین پس کوچه ی دنیا برسم

شاید در انتهای جهان دری باشد

که تو پشت آن

در انتظار من به خواب رفته ای

وقتی دلتنگم ...

وقتی دلتنگم حتی هوای شهر هم برات قابل تحمل نیست

نفسام سنگین میشه و دستم به انجام هیچ کاری نمیره

تا عامل دلتنگیم نیاد آروم نمیشم.

یه بغض سنگین تو وجودمه .انگار همه جا و همه چیز برام رنگ و بوی تو رو داره.

هرقدر هم سعی کنی با حرفات آرومم کنی نمیتونی.

تا خودت نیای،دستامو تو دستات نگیری،

میدونی دوستت دارم و میدونم دوستم داری اما گفتنش در حضور چیز دیگه ایست.

مستقیم تو چشمام نگاه نکنی و با صدای آرومت بهم نگی دوستت دارم آروم نمیشم.

وقتی دلتنگم حتی هوای شهر هم برام قابل تحمل نیست....

ای که دور از من و در یاد منی

با خبر باش که دنیای منی

شادیت شادی من

غصه ات غصه من

قلب من خانه تو

خانه ات قبله من..!!!

تو که نیستی غم غربت با منه

همیشه یه دنیا حسرت با منه

تو که نیستی روزا با شب یکی ان

هر دوشون تاریکن و تاریکی ان

با تو ماهو همه جا می بینم

حتی خورشدو شبا می بینم

بی تو این دنیا که تو چنگ منه

دیگه چنگی به دلم نمی زنهدلی که بی تو بتونه دل باشه

به خدا بهتره زیر گل باشهدلی که بی تو بتونه دل باشه

به خدا بهتره زیر گل باشه

خیلی دلتنگم دلتنگ تو...

جغرافیای کوچک من بازوان توست ای کاش تنگ تر شود این سرزمین من...

تو تنهایی شبهام  یه شب عکس تو افتاد                        انگار که خداوند تو و عشق و به من داد

تو تنهایی شبهام با تو عشقو شناختم                                    با حرفای قشنگت همه دنیامو شناختم

له‌م عیشقه‌دا به‌چۆك نایه‌م

بڵێن به‌ یارم شه‌می شه‌مستان
له‌گه‌ڵ ته‌رمه‌که‌م بێت بۆ گۆڕستان
بڕژێ به‌ سه‌رما فرمێسکی چاوی
کفنه‌که‌م بدروێ له‌ زولفی خاوی
به‌ ده‌ستی ناسک شۆخی دولبه‌رم
به‌ردی ئه‌لحه‌دم دانێ سه‌ر سه‌رم
که‌ به‌ردی دانا خاکی مه‌زارم
بکا به‌ سه‌رما شۆخی نازارم
بێره‌ سه‌ر قه‌برم بۆم بگری جار جار
خۆش دور بگره‌ له‌ تانه‌ی به‌دکار
گیانه‌ گه‌ر هاتوو ئه‌مه‌ت بۆ کردم
به‌ وێنه‌ی دڵدار تۆ به‌ڕێت کردم
شه‌رتبێ هه‌تاکوو ڕۆژه‌که‌ی ئه‌لاس
تۆ له‌ یاد ناکه‌م شۆخی دیده‌ مه‌ست

وه‌لی دێوانه‌



ئه‌گه‌ر خوێنم بسوتێنن
وه‌كو پایز بموه‌رێنن
ئه‌گه‌ر دڵم له‌ت و په‌ت كه‌ن
وه‌رزی عیشقم لێ حه‌رام كه‌ن
ئه‌گه‌ر چاوم له‌لێڵَی به‌ن
چه‌می شیعرم له‌ووشكی به‌ن
ئه‌وا هه‌رگیز خۆ ناتوانن
تۆم له‌دڵدا ده‌ربهێنن
ئه‌گه‌ر به‌هار به‌پایز كه‌ن
گوڵ له‌سه‌ر گوڵ به‌خه‌ڵوز كه‌ن
ئه‌گه‌ر رِۆژم لێ بگۆرِن
رِووی شه‌ماڵم لێ بگۆرِن
ئه‌گه‌ر عه‌تری چپه‌ و رِازم
لێ ووشك كه‌ن له‌گه‌ڵ نازم
ئه‌وا هه‌رگیز ده‌ربه‌ست نایه‌م
له‌م عیشقه‌دا به‌چۆك نایه‌م

ئیسماعیل خورماڵی

گل منی

دلداده ام به حسن تو ای ماهتاب من

                                                               شب روشنائی دل سرد خراب من

عطر بهشتی سخنم بوی زلف توست

                                                         چون شهد می چکی ز غزلهای ناب من

سر می شود به شوق تو ام صبح تا به شب

                                                           تا دیده می نهم تو بیایی به خواب من

سیب و گلابی و به و انگور من توئی

جه‌ژنت پیرۆز جه‌ژنت پیرۆز

جه‌ژنت پیرۆز ئه‌ی تابلۆكه‌ی
پڕ خه‌یاڵ وپڕ نه‌هێنی
ئه‌ی ئه‌و چاوه‌ی به نیگایه‌ك
ده‌ریای شیعرم هه‌ڵ ئه‌سێنی
جه‌ژنت پیرۆز
 
جه‌ژنت پیرۆز ئه‌ی شاجوانی
جوانه‌كانی سه‌ر ڕووی زه‌وی
ئه‌ی ئه‌و كه‌سه‌ی بولبول ئاسا
له سه‌ر چڵێك ده‌رئه‌كه‌وی
جه‌ژنت پیرۆز

جه‌ژنت پیرۆز ئه‌ی خوشه ویستم
ئه ی دلوپه بارانه‌ی  که
گوڵی عه‌شقی منت ئاودا
ئه‌ی خۆری سه‌ر ئه‌و ده‌ریایه‌ی
به هێمنی  شه‌پۆل ئه‌دا
جه‌ژنت پیرۆز جه‌ژنت پیرۆز  

جیژنت پیروز خوشه ویسته که م

کە ئەڵێن ئەمڕۆ ڕۆژی جەژنە

خۆشی و شادی ئەبارێت بەڕێژنە

هەموو لایەک بەتاسەوەو بەدڵی خۆش

دێن و دەچن بێ خەم وەک گوڵی گەش

ئەو ڕۆژە جەژنم بوو کە تۆم تیا ناسی

ئاواتەکانم بەباڵای بەرزی تۆداهەڵواسی

جەژنانەی من هەر ئەوە بوو کە پێت ووتم هۆگری تۆم

ئەوکات پشکوت یەکەم خونچە لە ناو باخی ئارەزووم

ئێستاش کە تۆ نیت و من بێ تۆم، کەی من ئەوەم جەژنە

کە ژوانی تۆم مسۆگەر بێت شەویش بێت ئەو شەوەم جەژنە.

به یاد دیدار امروزمان در زیر باران ؛ باران عشق

با تـو گذشــــــــتم در خـيـابـان زيـر بـاران
گـويي كـه مـجـنـونم در بيـابـان زيـر بـاران

باور كن از تو دست شستن كار من نيست
عشق تـو مي گــردد دو چــنـدان زير باران

 

وقـتـي دعـــا در زير باران مستجــاب است
ديـگـر چــه كـــاري بـهـتـر از آن زيــر بــاران

انتظار

كاش در امتداد اين جاده ي دلتنگ

حادثه ي آغوش تو باشد

براي جسم خسته ام

كه تا نرسد به حس ناب نوازش تو

آرام نمي گيرد

دستانت گهواره ام باشد

من چشم بگذارم بر هم

و تو با لحن عاشقانه ات برايم لالايي بخواني

تا روح ناآرامم، لحظه اي آرام گيرد

اين روزها با چشم هايِ باز هم

روياي تو را مي بينم

من خواب شب هايم را

در خمار چشمان تو جا گذاشته ام

راهي براي از ياد بردن نيست

وقتي ياد تو در شكاف هاي افكارم رخنه كرده

و ماه و ستاره ها در سكوت مخوف خلوتم

با من شب زنده داري مي كنند

كاش بودي ؛ هرچند هستی اما امان از فاصله از هجران از دوری از ...

گام هايم خسته اند از تنهایی رفتن

مسير انتظار، انتها ندارد

وه ره

سه ر له جه غزی ما ته ما  یه خسیری زا مانه وه ره

دوا وه نه وزم پێ ئه دا چاوی له ده رما نه وه ره

 

ژانی دوریت هێنده کارین رۆ ح و جه سته ی دا ته نیم

 

په یکی حه ق نۆره ی گه یی به م گیانه کێشانه وه ره

پادشای شه ش دانگی رۆحم مه مله که ت ئاژاوه یه

 

هێمنی نایه به من ئه م شاره شڵژانه وه ره

هێزی ئه ژنۆم پێ نه ماوه بێمه به ر تاقی بروت

 

دل له وێ و جه سته م له ئێره پێگه یی ژانه وه ره

 

چاوه کانی دوێنه که م من بۆ نیگات ته رخان ده کرد

 

       ئێسته سوێر کاوێ له و یشکی هێنده گریانه وه ره

 

غه یری وێنه ی رۆژی رووت ناێینه به ر زه ینی نیگام

 

کورته دیواری سه بووریم روو به رو خانه وه ره

 

شێتی و ه ک من گه ر بدر کێنی خه می و لێی توڕه بی

 

کێ کوتو یه له فزی شێتان جورم و تاوانه وه ره 

به ئیجازه ی کاک ره سوول مه لایی بریکم ئال و گور تی دا کردوه

ای کاش...

روزهایی که بی تو می گذرد
گرچه با یاد توست ثانیه هاش
آرزو باز میکشد فریاد
در کنار تو می گذشت ای کاش...





من چه عاشقانه

مے پرستم

تمام آن لحظهـ هآیے

راکه به نام میخوانمت!

و تو با جانـَمـ گفتنـهایت

مرا بیخود کنے

از خودم!!

نام تو همیشه مرا مست میکند..بهتر از شراب..بهتر از تمام شعر‌های ناب..

دلتنگم برات ...

هستی من

مه عمر برندارم سر از این خمار مستی
                                            که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی، که حضور و غیبت افتد

                                            دگران روند و آیند و، تو هم‌چنان که هستی

ای آنکه زنده از نفس توست جان من

آن دم که با تو‌ام، همه عالم ازآن من

آن دم که با توام، پرم از شعر و از شراب

می‌ریزد آبشار غزل از زبان من

آن دم که با توام، سبکم مثل ابرها
سیمرغ کی‌ رسد به بلندآسمان من

بنگر طلوع خنده‌ی خورشید بر لبم

زان روشنی که کاشتی ای باغبان من!

با تو سخن ز مهر تو گفتن چه حاجت است؟

خود خوانده‌ای به گوش من این، مهربان من

آغوش تو

در آغوشم که میگیری
آنقدر آرام میشوم
که فراموش میکنم
باید نفس بکشم.....!

ازتو صبوری نتوانم

ای مه من ، ای بت چین ، ای صنم  

لاله رخ و ، زهره جبین ، ای صنم

 تا به تو دادم دل و دین ای صنم

بر همه‌کس گشته یقین ای صنم

من ز تو دوری نتوانم دیگر

جانم وز تو صبوری نتوانم دیگر

ای نفس ، قدس تو ، احیای من

چون تویی امروز مسیحای من

حالت جمعی تو پریشان کنی

 وای به حال دل شیدای من

من ز تو دوری نتوانم دیگر

جانم وز تو صبوری نتوانم دیگر

بیا حبیبم بیا طبیبم

حال من

یــــــه حالـــــــی دارم ایــــــن روزا ،

نه آرومــــــم نه آشوبــــــم !

به حالــــــــم اعتباری نیســـــت ..

تــــــو که باشـــــی منــــــم خوبــــــم ...

آرزویم

مــی دانـــی

اگـــر هنوز هم تورا آرزو می کنم

برای ِ بـی آرزو بودن ِ من نیستـــ !!
شــایـــــد
آرزویــی زیبـــاتــر از تـــ ــــو ســراغ ندارم ..آرزویم