.

ما اهل دل اشاره را می فهمیم

راز شب پر ستاره را می فهمیم

با پنجره های بسته عادت داریم

با هر چه دل شکسته نسبت داریم

 

دل، عشق پر از رنگ و ریا دوست ندارد

یک لحظه تو را از من جدا دوست ندارد

ای آینه دار خلوتم باور کـــــــــــــــــن

اندازه ی من کسی تو را دوست ندارد

خیلی دلتنگتم ؛ دوستت دارم نفسم

با تو! ٭از این جا تا آخر ِ دنیا... با تو!

 

شب پُر از ترانه می شه با تو!
قصّه عاشقانه می شه با تو!
باغ ِ پاییزی ِ تنهایی ِ من،
باغ ِ پر جوانه می شه با تو!

با تو از خاطره ها سرشارم!
با تو تا آخر ِ شب بیدارم!
عشق ِ من! دستِ تو یعنی خورشید!
گرمی ِ دست ِ تو رُ کم دارم!

با تو بودن، با تو موندن، با تو رفتن آرزومه!
هر جا باشی، هر جا باشم، چشمای تو رو به رومه!

پُرم از حس ِ رسیدن با تو!
عاشق ِ ستاره چیدن با تو!
همه قصه ها به آخر رسیدن،
ناتمومه قصّه ی من با تو!

با تو می شه شب ِ تاریک ُ شکست!
می شه تا همیشه چشم به رات نِشست!
با تو می شه زنده گی ر ُ دوره کرد!
دل به لحظه های تنهایی نبست!

» یغما گلرویی »

 

خیلی وقته موندم چی بنویسم

اما بازم...

همون جمله ی تکراری یادم اومد :

 

دوستت دارم از ته دل

اي تبلور حقيقت

اي بداد من رسيده  توو روزاي خود شكستن

اي چراغ مهربوني  توو شباي وحشت من

اي تبلور حقيقت  توي لحظه هاي ترديد

تو شب و از من گرفتي  تو منو دادي به خورشيد

اگه باشي يا نباشي  براي من تكيه گاهي

براي من كه غريبم  تو رفيقي جون پناهي

ناجي عاطفه من شعرم از تو جون گرفته

رگ خشك بودن من از تن تو خون گرفته

اگه مديون تو باشم اگه از تو باشه جونم

قدر اون لحظه نداره كه منو دادي نشونم

وقتي شب شب سفر بود توي كوچه هاي وحشت

وقتي هر سايه كسي بود واسه بردنم به ظلمت

وقتي هر ثانيه شب طپش هراس من بود

وقتي زخم خنجر دوست  بهترين لباس من بود

خاطرت باشه كه قلبت سپر بلاي من بود

تنها دست تو رفيق دست بي رياي من بود

برای تو

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من

دل من داند و من دانم و دل داند و من

خاک من گل شود و گل شکفد از گل من

تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من

من و تو

چه تمنای غریبی داری

مثل یک برق امید بر دلم می باری

دل افسرده من

نتوان پاسخ داد

به تمنای غریبانه تو

و نگاهت زیباست

مثل یک برکه آرام

که پر از احساس است

و مرا پر می کند از تو

در نگاهت گویا

گم شدن آسان است

تو خود من

من تو ام، تو منی

از نگاهت خواندم

و مرا با خود دنیایی است

تازه و رویایی

مرا باور کن

نفسهایم را

که برای بوییدن نفسهایت می آیند

رویای مرا باور کن

تو بت احساسی

پس مرا باور کن

تا که آسان گردد...

این گردیدن در حریم تو

اوج صدای عشق

برایت از احساسم مینویسم، بخوان
برایت از عشق میگویم ،همیشه با من بمان
من که برایت مانده ام ، تو نیز همیشه برایم بمان
من که خیلی بی وفایی دیده ام ، تو دیگر بی وفا نباش
حس کن مرا ، ببین که چه احساس عاشقانه ای به تو دارم
من که جز تو کسی را ندارم ، من که جز تو کسی را دوست ندارم
تو را از جنس خودم میدانم ، بدان که همیشه با تو وفادار میمانم
ارزش تو را بالاتر از عشق میدانم ، من که همیشه از دلتنگی تو گریانم
برایت از احساسم مینویسم ، با احساستر از همیشه بخوان
برایت از عشق سخن میگویم ، عاشقانه تر از گذشته گوش کن
ببین حال مرا ، این قلب مجنون مرا ، ببین که من در روزهای تنهایی اینگونه نبودم ،
آنگاه که تو را دیدم بیمار شدم ، از درد عشق شکسته شدم
حالا دوای این دردهایم تویی ، همدم و همزبان دل تنهایم تویی
بگو از عشق برایم ، میخواهم بشنوم صدای مهربانت را ،
بگو از عشق برایم ، میخواهم آرام کنی دل پر از دردم را
این همان نواست ، این همان صدای آشناست
همان صدایی که با آن به اوج عشق میرسم.

اي ساقي پرشور من

اي عشق  جان  افروز  من   اي ماهتاب ونورمن 

اي آنكه بي تو مردنيست جان و دل رنجور من

عشقي   دلي   جاني  تني شمع  فروزان مني  

جام عقيق تازه اي اي ساقي پرشور من  

يك لحظه بي يادت اگر باشم نخواهم خواست سر

يا  سينه و  آغوش  تو يا  خاك   باشد     گور  من

ئه تو و ..... ئه من ..... بی تو

وانشاد: عومه‌ر سولتاني (وه‌فا)

ئه‌تو په‌رژيني باغ و ده‌شتي تاســــــه‌‌ي
ئه‌توبوني بزه‌ و عه‌تري هه‌ناســــــــه‌‌ي
ئـــــــــه‌تو خه‌رماني هه‌ور و مومي يادي
گولي، به‌ندي دلي، که‌وباري تاســــــه‌‌ي

                                                         ئـــــــه‌من خه‌نده‌ي شه‌و و گولي خه‌يالم
                                                         ئـــــــــــه‌من رووباري ليل و خه‌وني کالم
                                                         ئـــــه‌من هه‌لديري ژيان و شه‌ونخوونيم
                                                         خـــــه‌‌مم، ده‌ردم، په‌ژاره‌ي دووره‌ سا?م
                                                         بي تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

ئــــــــــــــــه‌تو چاوي دل و عه‌تري سلاوي
ئـــــــــــــــه‌تو شاري بزه‌ و هيزي هه‌ناوي
ئـــــــــه‌تو باراني عه‌شق و بوني ژواني
شه‌رابي، شه‌ونمي، هيشووي هــــه‌تاوي

                                                        ئــــــــه‌من تابووتي سينگ و گوري چاوم
                                                        ئــــــــــــــه‌من به‌ژني شه‌و و داوي پساوم
                                                        ئـــــه‌من مه‌رگي بزه‌ و ئه‌سريني ده‌ردم
                                                       هـــه‌‌ناسه‌م، دووکه‌لم، شووشه‌ي شکاوم
                                                        بي تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

ئــــــــــه‌تو شابسکي عه‌شق و پيکه‌نيني
ئـــــه‌تو چه‌پکه‌ي بزه‌ و ئاهه‌نگي ژيني
ئـــــــــــــه‌تو باغي هه‌زار ئاوازي هيواي
گـــــــزينگي شه‌ونم و لووتکه‌ي ئه‌ويني

                                                      ئـــــــه‌من جوگه‌ي خه‌م و هالاوي شينم
                                                      ئــــــــــه‌‌من هه‌وري ته‌م و کلپه‌ي برينم
                                                     ئه‌من گومي هه‌نيسک و چومي تاسه‌م
                                                     په‌ژاره‌م، مه‌ينه‌تم، ته‌رمي ئــــــه‌‌وينم
                                                     بي تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

               

خوشه ويسته که م ليت پيروز بي نه وروزي کورده واري
هيوادارم سالي نوي بو هه مولامان ببيته ساليکي پر له خوشي و پر له کامه راني
 به تايبه ت بو تو تاقه گوله که ي باخي ژيان ئاره زوو گيان

چهارشنبه سوری مبارک

چهارشنبه سوری هر آتیشی که دیدی

به یادقلب منم باش آخه از دوریت بدجوری آتیش گرفته

با یاد سرخی گونه هات
درخشـش چشمات
سوزاننـدگی لبـهات
داغــی عشقت
از رو آتیش میپرم
دوستت دارم نفسم چهارشنبه سوری مبارک

.........

گذشت زمان برای آنان که در انتظارند بسیار کند...

برای آنان که می هراسند بسیار تند...

برای کسانی که زانوی غم به بغل میگیرند بسیار طولانی...

برای کسانی که سرخوشند بسیار کوتاه است...

اما برای کسانی که عشق می ورزند ...

آغاز و پایانی نیست و زمان تا ابدیت ادامه دارد....

 

فاصله

فاصله ها را


اگر با عشق


اندازه بگیری


دلهامون خیلی به هم نزدیکند

هه‌ناسه‌که‌م بريار ئه‌ده‌م

بريار ئه‌ده‌م خۆشه‌ويستيت ئه‌خه‌مه‌ سه‌رچاوانم(قول میدم عشق رو رو چشام بذارم)

ڕۆژگاری ره‌ش به‌رێ ئه‌که‌م وه‌لای ئه‌نێم خه‌مه‌کانم (ازروزگار سیاه دور شوم و غصه هامو به کنار بذارم)

خۆشه‌ويستيه‌ک تا ئێستا بۆ هيچ که‌ه‌سم ده‌ر نه‌بريوه(عشقی که تاکنون واسه کسیاظهارنکرد)
‌
نه‌هاورێيه‌تی نه‌ عه‌شق به‌منيانه‌وه‌ نه‌ديوه‌ (نه عشق و نه دوستی چنین عشقی رو از من ندیده باشن)

سه‌راتا وام ئه‌زانی ته‌نيا خۆشه‌ويستی نيه‌(اوایل فکرمیکردم عشق وجود نداره)

بروام نه‌بو واله‌ناکاو دڵم پربێت له‌م شاديه‌(باورم نمیشد به ناگهان قلبم پراز این شادی بشه)

سوپاس بۆ خوا له‌پێش ئه‌وه‌ی به‌ته‌نيا بمبه‌ن بۆ سه‌يوان(خدایا شکرت قبل ازمرگم)

که‌سێکی وه‌کو تۆم ناسی دڵنيای کردم له‌ژيان(کسی همچو تورو شناختم در زندگیم)

له‌ئێستاوه‌ به‌ڵێن ئه‌ده‌م تادواهه‌ناسه‌ی مردنم (از همینک قول میدم تا اخرین نفسم تا دم مرگ)

خۆشه‌ويستی و عه‌شق سۆزت مه‌رگ داينێ له‌گه‌ردنم (دوستی و عشقت را مگر مرگ ازم دور کنه)

دوامردنيش ئه‌گه‌ر هاتی تۆ بۆسه‌ردانی گۆره‌که‌م (بعد مرگم اگر بر سر مزارم آمدی)

ره‌نگه‌ گوێت لێبێ ئه‌ڵێم ده‌ک به‌خێربێي هه‌ناسه‌که‌م (ممکنه بشنوی که میگم خوش اومدی نفسم)

                                                                             دلێر محمه‌د

بیری تو

که‌ بیرت لێ ئه‌که‌مه‌وه‌
لێوان لێو ئه‌بم له‌ عیشق و
خۆشه‌ویستییه‌کی بێ سنور
که‌ دێیته‌ ناو خه‌ونێکمه‌وه‌
ئه‌و شه‌وه‌م پڕ ئه‌که‌ی له‌ نوور

خۆشه‌ویستیت سیروانێکه‌
هاژه‌ی دێ له‌ عیشق و
جوانی
ئاسمانێکه‌ زریوه‌ی دێ
له‌ گوڵه‌ ئه‌ستێره‌ی
شادمانی

شه‌وان به‌ چاوی ئه‌ستێره‌وه‌
لێت ئه‌ڕوانم،
له‌ به‌رزایی ئاسمانه‌وه‌
له‌و دووره‌وه
‌هێنده‌ جوان و
میهره‌بانی
کت و مت هه‌ر ئه‌ڵێی مانگی و
له ‌سه‌ر زه‌ویا خوڵقاوی

شه‌و به‌ ئه‌ستێره‌وه‌ جوانه‌
ڕۆژ به‌ خۆر و
خۆریش به‌ ئاوابوونه‌وه‌
من و شیعریش
ته‌نها به‌ خۆشه‌ویستی تۆوه‌

چاوه‌ڕوانی تۆم بۆ نایه‌ی گوڵم
ساتێ گوێ بگری له ڕازی دڵم
ئای چه‌ن به‌تاسه‌م بێیت و به ماچێ
شادی که‌ی دڵه‌ی پڕ که‌ف و کوڵم

تاکه‌ی بگریم به ته‌نیایی
که‌ی ئه‌بڕیته‌وه جوودایی
هه‌موو عومری جوانی بردم
خه‌زانی دووری و ته‌نیایی

گه‌لاوێژ حه‌مه‌ قادر

ئه ي هه تاوي ئاسماني شاري جواني ئاره زو

ئه ي گوڵاڵه ي باخي ژينم خۆشه ويستم گيانه كه م

ئه ي ئه ويني ئاگرينم ياره نه شميلانه كه م

ئه ي   هه تاوي  ئاسماني   شاري   جواني    ئاره زو

ده ردي دوري كوشتمي ئه ي شه ونمي كوێستانه كه م

 

شه و له تاوي ده ردي دوري خه وله چاوم ناكه وێ

رشتني فرمێسكي غوربه ت عاده تي ڕۆژانه كه م

ده ردي  دوري   زۆرگرانه ئه ي   ئه ويني  ئاگرين

خۆزگه بتديبايه چۆنه شين و قوڕ پێوانه كه م

كوا  له كوێيه   ده نگي گه رمت ئاو بپڕژێنێ  له دڵ

شێتي دوري ده نگي تۆمه بولبوله خۆش خانه كه م

كواني روخساري هه تاوت  كواني ئه ستێره ي  دوچاو

كواني خه نده ي لێوه كانت تاكوده رچێ گيانه كه م

 به سيه دوري به سيه غوربه ت له ش كزه وبيماره دڵ

هه روه سا مردم له غوربه ت كيژي كوردوستانه كه م

 گه ر  ده كا  هاوارو  ڕۆڕۆ گه  رده ناڵێنێ      " كه ماڵ "

خۆشه وسيتي عيشقي تۆيه ئه ي ئه وينه جوانه كه م  

ئه م شه و

خؤشةويستم ئةمشةو ويستم
وةك هةموو شةويَك بتبةرستم
بةلام نةمتوانى لةئاست جوانيت بووةستم
خؤشةويستم ئةمشةو ويستم
وةك ماسى لةدةرياى جاوت مةلة بكةم
كةجى نةمتوانى مةرجانى جاوت لةخةو بكةم
خؤشةويستم ئةمشةو ويستم
وةك باران كلاى هةستت بشؤمةوة
ئةفسوس نةمتوانى درةختى بالات بدؤزمةوة
خؤشةويستم ئةمشةو ويستم
دلم لةبالاى شعريَكدا بهؤنمةوة
هةركيز نةمتوانى ئازيزى روحم بىَ جيَكة بهيَلمةوة
خؤشةويستم ئةمشةو ويستم
بةبىَ ويستى خؤم ئةمشةو ويستم

نا گه ریموو............ئه ی رابردوو

نه وه ک جاران ناگه ریمه وه بو رابردوو(دیگر مانند قبل به گذشته نمی اندیشم)
بو رابردوویه کی تاریکی ناخوشی(به گذشته ای تاریک و سخت)
بو ئه و روژانه وا گولی ئه وینی من بریندار بوو( آن روزهایی که گل عشقم زخمی بود)
بو ئه و کاتانه واله دوری تو گیرسام وسوتام( برای ان زمان هایی که از دوریت میسوختم و میساختم)
برو ئیتر....بروئیتر ئه ی رابردوو....................( برو دیگر ..... برو ای گذشته........)
گولی سوری ئه وینی من( گل سرخ عشق من )
به سه ر شاخی دلی ناسکم( بر قله دل ظریفم)
چرو ئه کات ده گه ل تو( شکوفه میدهد با تو )
هیوای ژینم بال ئه گریت........ئه فریت ده گه ل تو (امید زنگیم به پرواز در می آید این بار به همراهی تو)
نه هبچ جاریکی تر( (نه حتی یک بار دیگرهم )
وه کو جاران( مثل قبل)
نا گه ریمه وه............ئه ی رابردوو( نه برنمیگردم..... ای گذشته (تلخ))

*......* گــیـان

*......* گــیـان چـــۆن ده‌زانــی ؟
هــه‌ڵــۆ ئــاشــنایــه‌ بــه‌ کــێو
خــه‌نــده‌ ئــاشــنـایــه‌ بـه‌ لــێـو
هــه‌نــگ شـه‌یـدای مــژیــنی گــووڵــه‌
ئــاواش بــزانــه‌ کــه‌ تــۆی خــۆشــه‌ویــستـی ئــه‌م دڵــه‌

جوان وله‌باره‌
خاتوون خانزاده
ئه‌و په‌ریزاده‌‌
چناره‌ ،یاسه‌
چرۆی چیمه‌نه‌
خه‌مزه‌ی خه‌زاڵه‌
خۆر خه‌رامانه‌
خونچه‌ خه‌رمانه‌ی
هه‌ردوبه‌نده‌نه‌
ڕێژنه‌ی بارانه‌
هێزودیتنه
‌دڵگه‌ش وشاده‌
کابانی ماڵه‌
تابان وئاڵه
‌شه‌ونمی سه‌ر
په‌ڕه‌ی دڵمه‌
ڕازاوونه‌خشین
به‌یداخی دڵمه‌
پرشنگی هه‌تاو
مه‌ڵبه‌ندی دڵمه‌
گه‌وهه‌ری گه‌شاو
گیابه‌ندی دڵمه‌
ئه‌هوه‌ن وئارام
ئاودێری دڵمه‌
دڵبه‌ری دێرین هێزی به‌تینمه
‌تروسکه‌ی کێوی بێتاقه‌تیمه

بورهان بێزادی
‌

وه فا...

له مه یدانی وه فادا من وه کو مه جنون و فه رهادم
دلیکی ده و له مه ندم هه س ئه لیم ئو خه ی که ئازادم

ئه گر چی به زمی دلداری له بو من سه خت و سه نگینه
به لام بو له یلی دلبه ندم سه را پا سوز و فه ریادم

له هه ر چیدا شل و سس بم له ری به زمی دلا سه ختم
له به ر له یلم هه مو عومرم به تالی چی ئه من شادم...


نامو (سعید تکیه خواه)

ئه و شیعره ئی سه یید عه تای سه ییدیه زور جوانی بخویننه وه که به راستی زور زور جوانه:

چـــاوی پــر ئــه سرینــی دلــداران لــه ده رد و فیرقه ته
فیــرقــه تــی پــاکــی ئــه وینــداران ، خوشی وه سله ته
وه سله تی دل ئه وجی عیشقوخوشه ویستی و ره حمه ته
ره حمــه تــی خــوایــه لــه لای پاکانی عاشق شه وکه ته

شه وکه تی عیشقت سه فای دا به و دله ی پر حه سره تم
حــه ســره تـی دووریتــه قــوربــان چــاو گریینو میحنه تم
میحنه تی تــوش بیته سه ر شانم شه هی ناو میلله تم
میللــه تــی دونیــاش بــزانن ! گــه ر که لامت شه ربه ته

شه ربه تی روت شیرین و خوشتــر لـه ئـاوی که وسه ره
که وسه ری سه ر سیینه یی گه ش بو ئه ویینم گه و هه ره
گه و هه ری رووحم فیدات بـی ! تــو خــودا ســاتیک وه ره !
ره و ره وه ی عیشقت له دونیــای روونـه بـو من جه ننه ته

جــه ننــه تــی زولفت سـه فای داوه به چاوی پر ئه وین
پـر ئــه ویینــه ئــه و دلــه ی دایـم له فیرقه ت دا حه زین
حــه ز ده کــه دایم حه زیـن بم یا وه کو مه جنون خه مین
دل خه مینو دل حــه زینیـش تــاوو ســاویک زه حمـه ته

زه حمــه تی دووریتــه ئــازیز لیـی برییــوم ئاب و تاب
ئــابـو تــابـی دییتــنت گیــانا دلــو جــه رگـــم کــه باب
دل که بابی رووته جه رگیش لیی برا جــوانـی و شه باب
ئه ی شـه بـابی خوشه ویستی ! خوشه ویستی زیلله ته

زیللـــه تـــی دلــداریــه کـــه وتـــوتــه داوینــی " عـه تا "
ئــه ی عــه تــا دلــداری تـا کـه ی بـو جیهانـی بی وه فا ؟
بــی وه فــای لــه یلت نــه بــی ، تا کو ده ژی گیانم فیدا !
من فیدای دلداری پاکـــم ، نــه ک دلــی پر شــه هـوه ته

هێلانه‌ی دڵی من

ئـێواره‌یـه و زه‌رده‌پـــه‌ره واجــــیهان تاریـــك دادێ
هه‌ناسه‌کانی ئــه‌شقم هـێــدی هێدی به‌ره‌و لات دێ

گله‌یی ده‌که‌ی که ئه‌مبینی گوایه فه‌رامۆشم کردووی
ئه‌گه‌ر له چاوم بڕوانی تێ ده‌گه‌ی چه‌ند بیرم کردووی

هـاتــووم لــه ئــامێزت بـــگرم تـا ساڕێژکه‌م زامه‌کانت
مـه‌ستـی نیگای جوانیت بکه‌م ڕوحم بکه‌م به قوربانت

گیــانه دڵــه‌ی ســه‌رگه‌ردانــم بێ لانه‌یه زۆر نــامــۆیه
چــه‌ند دوور بڕۆم هێلانه‌ی من ته‌نیا دڵی ناسکی تۆیه

هێنه‌ده‌هــۆگرتــم ڕوحـی مــاندووم هـــه‌ر تۆی ئه‌وێ
ساتـێ بێ تۆ ئۆقره ناگرم ئـه‌و دڵـه‌ی شێتم ناسره‌وێ

تـــۆ بــــۆ مـــن بــووی بـــه وه‌رزی ژیــان له‌م دنیــایه
بوویته ئـاوێنه‌ی هه‌سته‌کان ، ئـــه‌وئاواته‌ی لــه دڵمایه

شیعری کوردی

عشقمون

چند روز دیگه بهار میاد

و همه‌چیز رو تازه می‌کنه،

سال رو، ماه رو،روزها رو، هوا رو، طبیعت رو،

ولی فقط یک چیز کهنه میشه

که به همه اون تاز‌گی می‌ارزه :



«عشقمون»

هو یاره که م

ده نگی زولالی توی نه بی


منيش ليره وه بی ره نگم


هو یاره که م


ره نگی سوور و ئالی توی نه بی


منيش ليره وه بی ره نگم


من به بی تو بالداريکی بال شکاوم


کانيکی وشک و بی ئاوم


دوورم ليت به لام عه زیره که م


ئازاری زامه کانتنم


دوورم ليت به لام ياره که م


هاوده می روژ و شه وتم


هاو بيرتم


هاوخوينتم

یادی تو و خه و

ئه مشه و

شنه با ده یگوت

شه و بیداریکی له خه و زیز بوو

بونی به پرچی وشه ی نامه کانییه و ه   ده کردو

وه ک ...

روندکی به هه ناوی گر گرتووی خوی دا ده کرد

ئه مشه و شنه با ده یگوت

له و په ری شار

فریشته یه کی تاقه ت لی بزر بوو

وه ک ...

بو که ژاوه ی دلیکی که

به لق و پوپی پر له خوشه ویستی دا پو شراو

گرووی گرتبوو

شنه با ده یگوت...

 

که هه مو شه وان من به یادی تووه  له خه و  زیز ده بم

گه لای پاییز

کیمیای من

زتمام بودنی ها 

تو همین از آن من باش

 کــــــــــــــــــــــه

غیراز با تو بودن دلم آرزو ندارد.

 

 

اینجا برای از  تو نوشتن هوا کم است

دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من،نه اینکه مرا شعر تازه نیست

من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

 

باید دنبال شادی ها گشت 

 

غم ها خودشان ما را پیدا میکنند ...

ش

شه و  شه ق  بوو  له شه وقی تو   

 دل  مه حوی   شه وی  شینه

شین یش  له  زمانی تو ؛ مالم حه قه شیرینه

پیم خوشه که لیم زیز بی ؛ به و شرته  که ئاشت بی وه

ئاشتی ش که(ش) تی دا؛ پیم شاییه به دوایی  شینه

آرزویی برای همه

کاش پر میشد جهان از مهر وعشق وصدق

 تا زندگیها پـاک می شد از غبـار زنـدگی

کاش می شد مهـربانی رسم انسانها شـود

 

تا به سـر منـزل بیاید این قطـارزندگی

 

کاش میشد کاش میشد کاش میشد زندگی

 

عشـق بود و عشـق تنهـا یـادگار زنـدگی

شاد باش كه از شادي تو دلشادم

تا تو شادي زغم هر دو جهان آزادم

لذت زندگي من همه خرسندي توست

 

بي وفايم كه وفايت برود از يادم

 

دوستت دارم