ئاره‌زووی من

زامی جه‌رگی من به‌ فه‌رمووده‌ی گراوی سواری کورد

مه‌لهه‌می هه‌ر ژه‌نگی گواره‌ وئاره‌قی به‌رگه‌ردنه‌

ئاره‌زوومه‌ هیچ نه‌بێ جارێکی ماچ که‌م زاری تۆ

ئاره‌زووی من چووکه‌، ئه‌مما تا بفه‌مووی شیرنه‌

وا نه زانی ......

وا نه‌زانـی ده‌ستی خه‌م یادت له‌دلما ده‌ر ئه‌کا

ئه‌شــکی خوینینم ده‌لیله بو که‌سی باوه‌ر نه‌کا......

هه ر چه ند دوور بم ؛ هه ر چه ند دوور بی ...

ئه و شه وانه ي كه بي تويه ؛ سه ر هه ل ئه دا و نابريته وه
شه رابيكي گه رمه مژه ؛ بی تام و ره نگ ناخوریته وه
لانه و په ریزگا ؛ چوول ئه بي وه ك ته رمي گلکوی بیابان
دیده م کز و خوم بی هیوا ؛ ئاوي لي ئه بري خه رمان
هه ر چه ند دوور بم ؛ هه ر چه ند دوور بی ، هه ر له گه لمایی بوو تا ئه به د
وامه زانه كه ليت دوور بم ، دلي شيتم پر سه ودایه
هه ر چه ند گلینه گیر ئه ده م ؛ به هيچ که س سه بوریم نایه 
هه ر چه ند دوور بم ، هه ر چه ند دوور بی هه ر له گه لمایی بوو تا ئه به د
ئه زاني من بو چی هینده ؛ وا خولقه تم پیوه گرتویی ؟
لیم مه علومه روحمی يه زدان ، كه بوو مني دروست كردوي 
هه ر چه ند دوور بم ؛ هه ر چه ند دوور بی ....

ناوی تو ....

كه‌ ناوی تۆ..
دێته‌ گوێچكه‌م
شیرینی ده‌زێته‌،
نێو زارم!
ئه‌و ساتانه‌ی كه‌ لێم دووری
نه‌ك هه‌ر له‌ ژین،
ته‌نانه‌ت له‌ خۆشم
بێزارم..!!

یـــــــادی چـــــــاوەکـــــــەت

ســـــــوێـــنـــــــد بـــــــە روخــــســـــــاری گـــــــەشـــــــت قــــیـــبــلـــــــەی دڵـــــــی ئـــاوارەم

روم لـــــــە هـــــــەرلـــــــابـــــــێ گـــــــوڵـــــــم روو لـــــــە روگـــــــەی تـــــــۆ دەکـــــــەم

شـــــــەو بـــــــەیـــــــادی بـــــــەســـــــکـــی تـــۆ خـــــــەو لـــە چـــاوم نـــــــاکـــەوێ

رۆژ بـــــــە یـــــــادی چـــــــاوەکـــــــەت پـــــــەیـــــــرەوی ئـــــــاســـــــۆ دەکـــــــەم

دیتنت

به دیتنت شاد ئه بمه وه

خه م و ژانی روژانی زو بو ساتیک له بیر ئه بمه وه

برینی دل سه ر ریژ ئه بی به بینینت

دل و گیان و روح و چاوم هه مو ده که م به په رژینت

ئای خۆزگه‌...

نازه‌نین خاتوونه‌که‌م،

 ئه‌وشۆ دڵم ته‌واوی فرمێسکه‌کانی ده‌خاته‌ خوار،

 که‌چی گڕی دڵی نامرادم ئاهۆم هه‌ر نابێته‌وه‌..، 

دڵداره‌ ژیکه‌ڵانه‌که‌م،

 شه‌و تاکوو سه‌حه‌ر بێ پسانه‌وه‌ دڵ ده‌گری و ژیر نابێته‌وه‌،

 شیرینه‌که‌م،

 ده‌ترسم تاکوو ڕۆژی دیدارت چاو تاوی دیداری تاوی ڕوتی نه‌بێ و بچێ به‌ره‌و کوژانه‌وه‌،

 خاتوو زینه‌که‌م،

 خۆزگه‌ ده‌سته‌کانم ئه‌شکاو لاقه‌کانم ئه‌بڕاو چاوه‌کانم کوێر و دڵم نه‌ده‌ما، 

تاکوو ئه‌و ڕۆژگاره‌ نه‌هامه‌تیه‌ ببینم،

 گشت ساته‌کان له‌ دوری تۆ دڵ گڕکانی بێ پسانه‌وه‌ی خۆی ئه‌خاته‌ به‌ر چاوو و فرمێسکی پێ ده‌ڕێژێ،

 ئای خۆگه‌ تۆزێ له‌ ئاواته‌کانمان ده‌هات دی و بۆ چه‌ند چرکه‌یه‌ک له‌ لای یه‌کتر چاومان ئه‌بڕیه‌ چاوی یه‌کتر.

ئای خۆزگه‌...

ئاره زوکه م

ئاره زوکه م  کیژی جـــــــوانی ڕۆژهه‌ڵاتی
گــــــــوڵی سوری له‌ ناو باخی وڵاتی

ده‌بێ چیت بـــــــۆ بنوسم لایقت بێ؟
هــــه‌تا بیکه‌م به‌ دیاری و خــــــه‌ڵاتی

سه‌رت به‌رز و دڵت پاک و ڕوحت سوک
فریشته‌ش چه‌شنی تۆ بێگه‌رده‌، زاتی

لـــــــــه‌ گیران نایه‌ بــــڕواکانی به‌رزت
چیای سه‌ربه‌رزی یا لـوتکه‌ی قـه‌ڵاتی؟

ده‌بێ کـوێستانه‌کان کڕنۆش به‌رن بۆت
به‌ هه‌ر شوێنێ کــه‌ تۆی پێدا ده‌هاتی

وجـــودت خێره‌ ،بــــــه‌ژنت جێژنه‌یه‌که‌
هه‌موده‌م جێژنی پڕ خێری بــــــه‌راتی

به‌ منی عاشق ناکرێ وه‌سفت عه‌زیزم
قه‌ڵه‌م عـــــاجز له‌سه‌ر لاپه‌ڕ،به‌ ماتی

شاعیری گەورە
((خاڵه‌ قازی))             به ده ست تی وه ردراوی!!!

--------- پێوانه‌ی خۆشه‌ویستی -------

گه‌ر ئه‌ته‌وێ که‌ بم ناسی

خۆشه‌ویستیم پێوانه‌ که‌ی

هێنده‌ حه‌ولی ناوێ گیانه‌

له‌ هیچ که‌سێکی مه‌پرسه‌

گوێ له‌ ترپه‌ی دڵم گره‌

چه‌نده‌ شێتی تۆیه‌ دیاره‌

شێته‌، شێته‌ ، شێته‌، شێته‌

لێی مه‌ترسێ بێ ئازاره‌

وه کو نه ی

وه کو نه ی کون کونه جه رگم له تاو هیجرانی تو بویه

به سوزی نه ی ده سوتیم وبه نه غمه ی نه ی ده نالینم

ئه مان ئه ی موتریبی مه جلیس به حه قی تاری رووحانیت

به لا بی نه غمه که ی سازت، که ئاوی ئاوری هیجران

ئه تو ئه ی روحه که م ساقی

ئه تو ئه ی عومره که م موتریب

په یاپه ی لی ده ی چه نگ و نی

ده ماده م بینه په یمانه

به تیری غه مزه بملاوینه وا زولفم له گه ردن که

به سه ر هاتوومه ، مه یدانت به دل بوت بومه نیشانه

ده میکی مه ست و بیمارم ، ده میک بی هوش و هوشیارم

چه که س نازانی ده ردی من ، مه گه ر ئه و چاوه کالانه

هه ناسه یی ئاشقان با نه ت گری بی مروه تی تا که ی؟

بترسی ئه ی گولی ناسک به ده س بای زریانه

ئه گه ر زولفت وه کوو من ئاشقی رووی تو نیه بوچی !!

سه را پا تیک چووه و کوتوته به ر پیت و ده ستت دامانه

"وه فایی" بو گولیکی سه ر و بالا شیت و شیدایه

وه کو قومری ده نالینی، وه کو بولبل غه زه ل خوانه

وفاداری

یک استکان چای داغ٬

مهمان من .کنار پنجره بخار گرفته.

وقت تنهایی ات٬

نوش جانت....

چای وفاداری من به تو همیشه تازه دم است .

له تو زياتر هه يه خوشم بوي ئه ي نووري بينه كه م ؟

ئه گه ر روحت ده وي گيانا له روحيش بي به شت ناكه م

به چي دل خوش بكه م بي تو؟ به بي تو سه يري دنيا كه م

له دورجي سينه ما كلپه ي شه راره ي ئاته شي كييه ؟

له تو زياتر هه يه خوشم بوي ئه ي نووري بينه كه م ؟

ئه وه نده خوشه ويستيت تابشي هينا له ناخم دا

سه راي دل بوو به كل يه كسه ر كه سووتا ده شتي سينه كه م

به شيريني كه لامي تو مه حاله من هه تا ماوم

حيسابي تو له گه ل شه هدو نه بات و ئه نگه بينا كه م

كه چيهره ي ئافتابي رووت له ئافاقا عه يان بوو ليم

ده سا خوت وخوات فه رقت له گه ل ماه و زه مينا كه م ؟

چه ليپاي زولفتم بيني كه روژي رووتي داپوشي

به (والليل)م ئه زاني چون به بي شه و روژ به دي ناكه م

گه لي عيلمي به يان و يابه ديعم خويند نه بوو كه لكي

به قه د توزي كه من سه يري به خالي سه بزوشيناكه م

تۆ بڵێی ??

تۆ بڵێی ئەو رۆژە بێ
دەست بخەمە ناو
زووڵفی په‌رێشانت؟
ئاخۆ ئەو رۆژە کەی دابێ
لێوم بنێم بە لێوانت؟
ئه‌وه‌نده‌ت لێو بمژم...
تاکوو به‌ پێکه‌نین
ده‌رکه‌ون رێزە
گه‌وهه‌ری ددانت!!!

یار مهمان دار

مخسب ای یار مهمان دار امشب

که تو روحی و ما بیمار امشب

دیدار یار

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد		ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد
ای بوی آشنایی دانستم از کجایی		پیغام وصل جانان پیوند روح دارد
سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد		فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد
باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را		ور نه کدام قاصد پیغام ما گذارد
هم عارفان عاشق دانند حال مسکین		گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد
زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین		بر دل خوشست نوشم بی او نمی‌گوارد
پایی که برنیارد روزی به سنگ عشقی		گوییم جان ندارد یا دل نمی‌سپارد
مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق		در روز تیرباران باید که سر نخارد
بی‌حاصلست یارا اوقات زندگانی		الا دمی که یاری با همدمی برآرد
دانی چرا نشیند سعدی به کنج خلوت		کز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد